Στον ύπνο μου τον είδα.Είχε σπασμένο πόδι κι εγώ είχα πάει να τον δω στο νοσοκομείο.Είχε ημίφως ήμαστε μόνοι.
Ανέβηκα και κάθισα πάνω του,χόρεψα πάνω στο κορμί του,καθισμένη αμαζόνα σε καθαρόαιμο άλογο.Και όταν,εύκολα για'μένα,τον έφερα σε έκσταση τον φίλησα τρυφερά στο μάγουλο,τον χάιδεψα,τον κοίταξα και έμεινα ξαπλωμένη πάνω του.Μ'άρεσε η δύναμη,η ομορφιά του,οι μαλακές τρίχες του προσώπου του,οι πλάτες και το μεγάλο γυμνασμένο του σώμα,τα χέρια του,μα πάνω απ'ολα μ'άρεσε η αίσθηση που είχα ότι έλεγχα το πάθος του.Άκουγα τη βαθιά και γρήγορη ανάσα του,την πειθαρχημένη κάτω απ'τις άρρητες διαταγές μου,έκφραση.Οι σταφυλές των δακτύλων μου είχαν γαντζωθεί στις γωνίες του λατίνικου προσώπου του,ο δείκτης μου ίσα που ακουμπούσε την άκρη απ'τα σαρκώδη κερασένια χείλη του.
Περνούσα το κάτω χείλος μου να σέρνεται αργά στον ηδονικό λαιμό του,να τον γεύομαι και να τον αναπνέω.Τα πυκνά του μαλλιά απέπνεαν το ατίθασο του χαρακτήρα του.Τραβούσα με το πόδι μου τους γυμνασμένους του μηρούς,ένιωθα στους λαγόνες μου την ανάγκη του για εμένα.Το ήξερα πως δε θα του έδινα τίποτα πέρα από ότι ήδη είχα δώσει-την πιο γλυκειά ψευδαίσθηση,την πιο δυνατή αίσθηση.Αυτή του ανεκπλήρωτου πάθους.Καθόμουν εκεί να νιώθω αυτή την ένταση που κατείχα,αυτή την ανώτατη εξουσία πάνω του,πάνω σ'αυτό το στιβαρό και ατίθασο για τους άλλους πλάσμα.Αρμονία..Έσφιγγα τους γραμμωμένους μυς του κι αυτός ακούνητος,με τα χέρια στο σώμα του αφημένα να υποτάσσεται με όλο του το είναι οικειοθελώς σκλάβος της δικής μου ανάγκης.Της ματαιοδοξίας μου.